प्रत्येक साधनाने काहीतरी वाईट गोष्ट बदलली — आणि तेच साधन कुठेतरी चुकीचे ठरते. प्रत्येक मोठ्या कल्पनेसाठी: आधी जीवन कसे होते, प्रामाणिक फायदे ✅ / तोटे ❌, आणि कुठे वापरावी 👍 विरुद्ध कुठे नाही 👎.
एकच shell, arrays नाहीत, [[ ]] नाही; दुसरे काहीच नसल्याने scripts संक्षिप्त आणि portable होत्या.
सगळे shell + awk + sed होते; quoting आणि data structures शत्रू झाल्यावर Perl, मग Python आले.
नापास cd नंतरही scripts पुढे जायच्या आणि चुकीच्या directory मध्ये गोष्टी पुसायच्या; प्रत्येक command ला स्वतःचा || exit लागायचा.
कोणीतरी उशिरापर्यंत थांबून काम हाताने चालवायचे; रात्रीचा अहवाल रात्रपाळीच्या द्वारपालावर अवलंबून होता.
प्रत्येक अहवालाला C program लागायचा; awk ने 'स्तंभ आत, मोजणी बाहेर' एक-ओळी केले.
प्रत्येक पायरी फाइल लिहायची आणि पुढची ती वाचायची; disk हाच अडथळा आणि पसारा होता.
scripts production मध्ये चालवून आणि दुसऱ्या सकाळी log वाचून 'तपासल्या' जायच्या.